Manisa Ticaret ve Sanayi Odası Meslek komitesi seçimleri tamamlandı. 16. Komitede Mehmet Yılmaz destekçilerine ait olan sarı liste 152, beyaz liste ise 148 oy aldı. Bu yazı, Manisa Ticaret ve Sanayi Odası, Manisa OSB, Makim, Basın ve daha birçok kurum ve tarafın birleşerek Osman KIVIRCIK’ın tek başına desteklediği “beyaz” listeye nasıl yalnızca 4 oy fark atabildiğinin ve Manisa sanayisinin önümüzdeki 4 yılının nasıl yalnızca şansa atılmış 4 oyun belirlediğinin yazısıdır.

Manisa TSO seçimleri, seçimin gerçekleşeceği haftaya kadar büyük bir gizlilikle yürütüldü. Aylar önce yapılması gereken ilanları TSO nerede, kime yaptı bilinmiyor. Ticaret ve Sanayi Odası’nın web sitesinde seçime dair hiçbir belge-bilgi bulamazsınız. Ancak bilinen bir gerçek var ki, kim Mehmet Yılmaz’ın yanında ise seçmen listelerini aylar önce alıp çalışmaya başladı.

Beyaz liste ile seçime girmeye çalışan adaylar seçime ancak 10 gün kala, kim tarafından seçileceklerinin listesini İlçe Seçim Kurulundan Avukatlık kanunundaki bir madde marifetiyle alabildiler.

Avukatlık kanununa göre bir avukat özellikle yargı mercilerinin elindeki belgeleri talep etmesi halinde inceleme hakkına sahiptir. Beyaz liste sahipleri, işte ancak bu yöntemle listelerin fotokopisini alamadan, fotoğrafını çekemeden 16. Ve 23. Meslek komitelerindeki toplamda neredeyse 800 kadar firmayı gözetmenlerin huzurunda tek tek elle yazarak temin edebildiler.

Diğer illerdeki Odalar seçime dair tüm duyuruları ve listeleri web sitelerinde yayınlarken, Manisa TSO seçim yokmuş taklidi yapmaya devam etti.

Bu henüz başlangıç. Devam edelim.

Manisa Ticaret Sicili Müdürlüğü, Manisa TSO’ya bağlı olmamasına rağmen, seçmen kağıtlarını şirket sahibinin kendisinin Ticaret Sicile Başvurması ile verebileceklerini birkaç gün dayatmaya çalıştı. Yani düşünün, Vestel sizin, Ahmet Nazif Zorlu sizsiniz. Gidip Ticaret Sicili Müdüründen seçmen kağıdınızı almanız lazım. Yoksa oy moy kullanamazsınız.

Neyse ki bu saçmalık Ankara’dan gelen telefon ile çözüldü. Ne hikmetse Ticaret Sicili süt dökmüş kediye döndü; hiçbir kanunda yeri olmayan bu keyfi uygulamayı kaldırmak zorunda kaldılar.

Seçim gününe gelelim.

Her meselede olduğu gibi kaçak güreşen Sait Türek seçim gününe kadar alttan alttan Mehmet Yılmaz’a destek verdi, OSB’deki firmaları bölge müdürüne tek tek aratıp oy toplattı. Çıkıp Mehmet Yılmaz’ı destekliyorum demedi, diyemedi; havayı kokladı. Sonra seçim sabahı desteğini açıkladı. (Muhtemeldir ki Mehmet Yılmaz ile oy verme alanında karşılaşmasa basına demeç vermezdi. Ondan da korkardı. Seçilmez meçilmez, neme lazım kaybeden tarafta olmak istemezdi.)

Beklendiği gibi Ticaret ve Sanayi Odası personeli sarı listede kim varsa onlar için kendilerini kaybettiler. Bilmem kim “abi” leri, bilmem kim “abla” larının kendilerine işleri düştüğünde hemen çözdüler ancak bir başkası yardım istediğinde “sistem yok”tu.

Rezalet bir organizasyonla gerçekleşen seçimde yarım saat yazıcılar çalışmadı, 1 saate yakın internet gitti, belge verilemedi.

Bunları yapan personellerin suçu değildir, kişiler ekmek kavgasında baştaki insan ne derse onu yaparlar, eyvallah.

Gelelim “şen kahkahalar”a.

Basında görürsünüz. 16 ve 23. Komite üyeleri sanki onlarca fark atmışlar gibi şendirler.

Ben olsam, bunca desteğe, bunca imkana rağmen 16. Komiteyi yalnızca 4, 23. Komiteyi yalnızca 16 oy ile kazanmışsam, utançtan yerin dibine girmem gerekirdi.

Ticaret ve Sanayi Odası, Manisa OSB, Basın-Yayın bende olacak, karşıya bir komitede yalnızca 4 ve diğerinde 16 fark atmış olacağım….

Tek başına, kaçmadan, saklanmadan desteğini duyuran Osman Kıvırcık’ın arkadaşları benim yalnızca 4 oy gerimde kalmış olacaklar, oturur ağlardım.

Bu oy farkı ile “Manisa Sanayisi Tercihini Yaptı” diyemiyoruz. Manisa sanayisinin yarısı, yani %49,99’u tercihini “BEYAZ” olarak yaptı.

Umulur ki şen kahkahaların sahipleri bunu iyi düşünür, bu 4 seneyi iyi geçirir. Ne yaptık da ancak 4 oy farkla seçimi kazandık diye sorgularlar.